تبلیغات
اخبار و مسائل مهاجرین
ADS
نویسنده : hamid سه شنبه 20 فروردین 1392, ساعت 15 و 42 دقیقه و 11 ثانیه

مجسمه های بودای بامیان در قرن ششم میلادی ساخته شده بودند.
ده‌ها جوان که بازوهای‌شان را با پارچه‌ای بسته‌اند، مواد را در حفره‌هایی که خودشان در مجسمه‌های بودا ایجاد کردند، جابه جا می‌کنند. روی بازوبندهای آنان نوشته شده‌ "بت شکن". دقایقی بعد صدای بلند انفجار شنیده می‌شود؛ تمام فضا پر از خاک می‌شود.
اگرچه هوا بسیار سرد است اما مردم پراکنده در نقاط مختلف شهر با حسرت صحنه تخریب مجسمه‌ها را از دور تماشا می‌کنند. تنها مسئولین تخریب در ساحه حضور دارند.
مجسمه‌های بودا که از قدیمی‌ترین و با ارزش‌ترین آثار تاریخی افغانستان بود، در سال ۲۰۰۱ توسط طالبان تخریب شد.
شاهدان عینی این رویداد می‌گویند هر وقت به ویرانه‌های بودا می‌نگرند، صدای انفجارها در گوش‌هایشان طنین می‌اندازد و صحنه تخریب بودا پیش چشمشان دوباره مجسم می‌شود.


بابه محسنی ۶۵ ساله یکی از این شاهدان به بی‌بی‌سی گفت که تخریب این مجسمه‌ها به طور کامل، یک هفته را در بر گرفت.
محمد سجاد محسنی مشهور به "بابه محسنی" تمام عمر خود را در بامیان گذرانده است. او اکنون دوازده سال پس از تخریب مجسمه‌‌های تاریخی بودا، از آن رویداد سخن می‌گوید.
خواست بی جواب مردم برای نابود نشدن مجسمه‌ها
بابه محسنی می‌گوید زمانی که طالبان در منطقه شیخ علی ولایت پروان در نزدیکی‌های ولایت بامیان در حال جنگ بودند، اعلام کردند هر زمانی که به بامیان برسند "بوداها" را تخریب می‌کنند.
ولایت پروان در مسیر کابل پایتخت افغانستان – بامیان قرار دارد.
بابه محسنی می‌گوید مردم بارها از طالبان خواستند که مجسمه‌های بودا را تخریب نکنند اما این خواست‌شان قبول نشد.
به گفته او، پیش از تخریب مجسمه‌ها، همیشه گردشگران داخلی و خارجی برای دیدن مجسمه‌ها به بامیان می‌آمدند و از این راه عوایدی نیز به مردم می‌رسید.
وی افزود که مجسمه‌های بودا همیشه برای مردم بامیان ارزش تاریخی داشته است اما طالبان فکر می‌کردند که این مجسمه‌ها"بت" هستند و وجود آنان خلاف شریعت اسلام است.
ثواب برای تخریب بودا
بابه محسنی قصه می‌کند که طالبان روزی که بامیان را تصرف کردند، حوالی ساعت هشت صبح وارد شهر بامیان شدند و ساعت چهار بعد از ظهر همان روز سعی کردند که مجسمه‌های بودا را با توپ تخریب کنند اما موفق نشدند چون مجسمه‌ها بسیار محکم و بزرگ بودند.
بابه محسنی می‌گوید: "طالبان چندین روز بعد از این که بر بامیان مسلط شدند، نیروهای مخصوصی را که اکثرا بچه‌های خردسال و جوانان بودند به بامیان آوردند. این جوان‌ها روی بازوهای‌شان بت شکن نوشته شده بود. آنها در حالی که از ریسمانی بر بلندی مجسمه ها آویزان می شدند، مواد انفجاری را در مجسمه‌ها جا به جا می‌کردند."
او افزود که طالبان با این مفکوره که با تخریب مجسمه‌های بودا ثواب زیادی نصیب‌شان می‌گردد، کارشان را با شوق انجام می‌دادند اما مردم این صحنه‌ها را با حسرت می‌دیدند و برای این که تاریخ‌شان نابود می‌شد بسیار پریشان بودند.
او گفت که طالبان پس از تخریب کامل مجسمه ها در هر ولایت دو یا سه گاو را نیز قربانی کردند.
اما به باور بابه محسنی و بسیاری از باشندگان بامیان، این کار طالبان ثواب نه، بلکه بدنامی بود که برای این گروه در تمام تاریخ ثبت شد.
بزرگداشت هرساله از تخریب بوداها "شبی با بودا"
باشندگان بامیان پس از سقوط حکومت طالبان هر ساله ۲۱ حوت/اسفند از سالروز تخریب مجسمه‌های بودا بزرگداشت به عمل می‌آورند.
امسال جمعی از فعالان مدنی فستیوالی را زیر نام"شبی با بودا" راه اندازی می‌کنند.
قرار است در این فستیوال در کنار برنامه‌های تئاتر، موسیقی و سخنرانی، راهپیمایی در اعتراض به تخریب بوداها به شکل نمادین انجام شود و در پایان شمع هایی در مقابل مجسمه‌های تخریب شده، روشن گردد.
مجسمه‌های بودا
بامیان در ۱۴۰ کیلومتری شمال غرب کابل واقع است. مجسمه‌ صلصال که ۵۵ متر طول داشت و مجسمه شمامه که ۳۷ متر طول داشت در قرن ششم میلادی، زمانی که بامیان یک محدوده مقدس بوده، اعمار شده است. این پیکره‌ها از تخته سنگ‌های ریگی تراشیده شده بودند که در مارس ۲۰۰۱ طالبان آنها را بت نامیدند و منفجر ساختند.
دره بامیان غربی‌ترین نقطه حوزه نفوذ بودیسم به شمار می‌رفت. این جا، نقطه تقاطع شرق با غرب بود و آثاری باستانی که در این محل بدست آمده، نشاندهنده ترکیبی از نفوذ فرهنگ یونانی، ترکی، فارسی، چینی و هندی است که در هیچ جای دیگر جهان نمی توان آن را سراغ گرفت.
تاریخ دان‌ها می‌گویند که مجسمه‌های بامیان در اوج شکوه شان لباس‌هایی از حریر سبز و سرخ بر تن داشتند و با جواهر گرانبها در گوش و گردن‌شان مزین شده بودند.
هرچند یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، گفته تصمیم ندارد این مجسمه‌ها را بازسازی کند اما هنوز هم گروه‌هایی از باستان‌شناسان در حال تحقیق و مطالعه خرابه‌های این پیکره‌ها هستند تا تلاشی را برای بازسازی آن‌ها آغاز کنند.





» این وبلاگ دیگر به روز نخواهد شد ( سه شنبه 5 فروردین 1393 )
» آیا استاد مرتضی مطهری اصلیتی افغانستانی دارد ؟ ( پنجشنبه 8 اسفند 1392 )
» رسایی: کرزای بهتر «سبد کالا» توزیع می کرد ( چهارشنبه 16 بهمن 1392 )
» به امید شادی همیشگی کودکان افغانستان ( شنبه 12 بهمن 1392 )
» نتیجه آخرین نظرسنجی وبلاگ ( یکشنبه 6 بهمن 1392 )
» طرح تمدید روادید اتباع افغانی (خانواری ) دارای گذرنامه آغاز شد ( دوشنبه 2 دی 1392 )
» 16 آذرماه روز دانشجو در ایران ( جمعه 15 آذر 1392 )
» مسابقه عکاسی نگاه پناهندگان ( پنجشنبه 14 آذر 1392 )
» دیدبان حقوق بشر: حقوق پناهندگان افغان در ایران نقض می‌شود ( پنجشنبه 30 آبان 1392 )
» انصراف 100 نفر از دانشجویان افغانستانی دانشگاه امام خمینی (ره)/رئیس دانشگاه:سیر انصراف‌ها طبیعی است! ( دوشنبه 6 آبان 1392 )
» اقامت پناهندگان افغانستانی در ایران ( جمعه 3 آبان 1392 )
» دفاتر کفالت , مزایا و مشکلات ( جمعه 3 آبان 1392 )
» مردم ایران و مهاجرین افغانستانی ( جمعه 3 آبان 1392 )
» انجام مراحل ویزای دانشجویان دختر در کیش ( پنجشنبه 18 مهر 1392 )
» خبرگزاری الف:مرثیه‌ای برای رفتار ما ایرانیان ( پنجشنبه 4 مهر 1392 )
» تاسف برای خودمان یا برای اهالی فیروز آباد ؟ ( دوشنبه 18 شهریور 1392 )
» تحقیر شدن به چه قیمتی ؟ ( شنبه 9 شهریور 1392 )
» پناهجویان افغان در سوریه: حتی نمی‌توانیم فرار کنیم ( جمعه 8 شهریور 1392 )
» مس عینک,بزرگترین پروژه اقتصادی افغانستان ( جمعه 8 شهریور 1392 )
» زراعت موتور محرکه اقتصاد افغانستان ( جمعه 8 شهریور 1392 )
موضوعات

آمار بازدید


کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بروز رسانی :